تبلیغات
کردستان من - کردستان پس از حمله مغول و حمله کردها به مغول ها
کردستان من
هیچ چیزی برای همیشه نیست...

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

کردستان پس از حمله مغول و حمله کردها به مغول ها

بعد از حمله مغول به ایران، به دنبال جنگ و زدوخورد جلال الدین خوارزمشاه با آنها و فرار او به مناطق شرقی و سپس ورود به ایران و امدن به مناطق کردنشین، مغولها سراسر ایران برای از بین بردن جلال الدین درهم نوردیدند. جلال الدین مدتی در غرب ایران حکومت کرد که با روسای محلی و اتابکان درگیر شد. در سال ۱۲۱۳ میلادی سلطان جلال الدین خوارزمشاه کشته شد.

(بقیه در ادامه مطلب)

. هلاکوخان مغول نیز بعد فتح نواحی مرکزی ایران و قلاع اسماعیلیه از طریق همدان و کرمانشاه به بغداد رفت و اخرین خلیفه عباسی را اسیر و به طرز فجیعی مقتول کرد. در این زمان دیگر مناطق کرد نشین از خطر مغول در امان نبودند. در سال ۱۲۵۹ میلادی دو لشکر از سه لشکر مغول تمام نواحی کردنشین را در هم در نوردیده و به طرف دریاچه وان رهسپار شدند.در این درگیریها غیر از میافارقین که یکی از ایوبیان به نام کامل محمد مقاوتی به خرج داد بقیه مناطق با خونریزی شدید به دست مغولها افتاد.

ایلخانان مغول

در سال ۱۲۹۷م. کردها اربیل را محاصره نمودند و به لشکر مغول حمله کردند. بعد از مسلمان شدن ایلخان مغول به نام محمد خدابنده کردها به دلیل مسلمان بودن با او همکاری بیشتری نمودند. با ضعیف شدن ایلخانان مغول، امیران مغولی چوپانیان: امیر چوپان و حسن بزرگ چوپانیان قدرت را تا مدتی در دست داشتند که عاقبت ایلخانان در سال ۱۳۴۹ میلادی منقرض شدند. امدن و رفتن فرمانروایان ادامه داشت تا اینکه قدرت به امیران مغولی جلایریان رسید که بعدها مناطق کردنشین به بایزید رسید.

بعد از جلایریان، ترکمن‌های قراقویونلو حکومتی در کردستان تشکیل دادند که بعدها توسط ترکمن‌های آق‌قویونلو از این مناطق به عقب رانده شدند.

با ظهور تیمور گورکانی مناطق دیاربکر و ماردین به تصرف تیمور لنگ افتاد. در حملات تیمور به دلیل اینکه کردها چادرنشین بودند و به کوهستانها پناه برده بودند کمتر آسیب دیدند. بنابراین تا دوره صفویان سرزمینی که امروزه به کردستان مشهور است یک قسمت آن را جزیره و قسمت دیگر را اردلان مینامند که گاه تحت حکومت امیران مغولی جلایریان گاه تحت حکومت ترکمن‌های آق‌قویونلو و گاه تحت حکومت ترکمن‌های قراقویونلو بوده‌است که اینان خود به دست صفویان از بین رفتند.

از زمان حمله مغول (617 ه.) تا تأسیس دولت صفوی (907 ه.) نیروهای مولده نابود شده و جامعه سیر قهقرائی میکند. ولیکن در دولتهای هلاکوئیان، الجاتیون و تیموریان، نقش عنصر ایرانی در دولت مرکزی افزایش مییابد و قیام های سربداران، حروفیه، و دیگر نهضتهای خلق، بعلاوه سرکشی های فئودالهای ایرانی مانند چوپانیان، جلایریان و دیگران، به این حرکت شتاب بیشتری میدهد.

عنصر ایرانی تمدن، خود را به شکل تفوق زبان دیوانی، مذهب رسمی، سیستم های مالیاتی و حقوقی و کلاً مناسبات اقتصادی-اجتماعی غالب در جامعه مینمایاند. دولت صفوی نیز که به وسیله ایلات قزلباش فراری از عثمانی تأسیس میشود، در طول تکامل خود (بویژه بعد از سلطنت شاه عباس) هر چه بیشتر تفوق عنصر ایرانی را در دستگاه دولتی خود بوجود میاورد.

صفویه که از آذربایجان آمده بودند پایتخت خود را ابتدا از تبریز به قزوین و سپس از قزوین به اصفهان منتقل میکنند. شاه عباس امتیازات فراوان مالیاتی برای اصفهان و دیگر نقاط مرکزی ایران قائل میشود. (پطروشفسکی، تاریخ ایران، ص. 522) و از اینجا همزمان با کاهش نفوذ سران ایلات چادرنشین و افزایش قدرت مأموران عالیمقام کشوری، نطفه های تبعیض آشکار میگردد.

در این دوران همچنین، بخاطر نفوذ روحانیت شیعه در دستگاه دولت مرکزی، در مناطق سنی نشین کردستان، ترکمن ضحرا، شیروان، و افغانستان امواج مقاومت مردم در مقابل دولت مرکزی هر از چندگاهی زبانه میکشد و بالاخره افغانها دولت صفوی را سرنگون میکنند.

حکومت صفویان

در دوره صفویان با روی کار آمدن شاه اسماعیل اولین کاری که کرد رسمی کردن مذهب شیعه‌گری بود که این مسئله باعث شد کردها که اکثرا سنی مذهب بودند به ایران بی اعتماد و به عثمانی مطمئن و متکی گردند. سلطان سلیم با شکست دادن شاه اسماعیل در جنگ چالدران کردها را وارد عرصه نوینی کرد به طوری که پس از شکست شاه اسماعیل ۲۵ حکمران کرد به دولت عثمانی گرویدند و از این زمان مسئله مرزها جزء عوامل اختلاف ایران و عثمانی بود. کردها در این زمان که دو دولت عثمانی و ایران به آنها نیاز اساسی داشتند بیشتر پی به اهمیت سیاسی خود بردند و این بود گاه به دلیل ظلم وستم و سنگینی مالیات علیه یکی از حکومتها شورش کرده و به آن طرف مرز رفتند و با دیگر کردها در کمین فرصت شدند تا به مناطق خود برگردند. دراین دوران حکومت اردلان در کردستان ایران حکومت می کرد.

حمله عثمانی و تجزیه کردستان

تمام سرزمین کردستان زمانی یکی از ایالات ایران بوده‌است. در جنگ چالدران (۱۵۱۴ میلادی) بر اثر شکست ایران در برابر امپراتوری عثمانی بخش بزرگی از کردستان از تصرف صفویه درآمده و بخشی از امپراتوری عثمانی گردید. امپراتوری عثمانی سالها بر بخش جدا شده سرزمین کردستان، فرمان‌راندند تا اینکه با پایان جنگ جهانی اول و نابودی امپراتوری عثمانی متصرفات آن: سرزمین کردستان، سرزمینهای عربی، آسیای کوچک و بالکان تدریجاً تقسیم و یا مستقل گردیدند. بخش جدا شده سرزمین کردستان، در نقشهٔ جغرافیای امروزی در سه کشور ترکیه، عراق، و سوریه قرار می‌گیرد.

درباره وبلاگ

sardasht1@yahoo.com
مدیر وبلاگ : زانیار

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان

----------

برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

---------- Online User ----------------------------------------------------------------