تبلیغات
کردستان من - پیوستگی تاریخی کوردها با سرزمین ایران
کردستان من
هیچ چیزی برای همیشه نیست...

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

پیوستگی تاریخی کوردها با سرزمین ایران

بنا بر نظر اغلب پژوهشگران و محققان ایرانی و غیر ایرانی، کوردها همواره در طول تاریخ به عنوان ملتی بزرگ از فرهنگ، نژاد مشترکی با دیگر ایرانیان برخوردار بوده اند و همچنین زبان کوردی به عنوان یکی از کهن ترین زبان های ایران باستان شناخته شده است. هویت ملت کورد هم همواره با بقیه ایرانی ها عجین شده است.«هنری فیلد» در کتاب « مردم شناسی ایران » مینویسد:

( بقیه در ادامه مطلب )

«كوردها از حیث زبان و خصوصیات جسمانی، ایرانی هستند و سایر ایرانیان به عنوان شعبه هایی از نژاد ایرانی از حیث زبان، اخلاق، عادت و شیوه معیشت با کوردها دارای جهات اشتراكی هستند.
«دانیلو» نویسنده غربی نیز در این باب نوشته است: «كوردهای تركیه هم از حیث زبان و خصوصیات جسمانی ایرانی هستند». «لرد كرزن» هم گفته كه: «زبان كوردها، لرها و بختیاری‌ها ،فارسها تقریبا شبیه هم هستند و چندان تفاوتی با هم ندارند.

یكی از قدیمی‌ترین اخباری كه درباره كوردها در دست است، كتاب «Anabasis» یا سفرنامه جنگلی گزنفون (xenephon) سردار لشكر، جغرافیدان و مورخ یونان باستان است كه رویارویی كوردهای ایرانی را در قالب سپاه اردشیر دوم هخامنشی (401 ـ 400 پیش از میلاد مسیح) با یونانیان باستان [در منطقه اربلا (اربیل امروزی)] شرح می‌دهد كه منجر به شكست ارتش ده هزار نفره یونان شد.
«
استرابون» جغرافیدان و مورخ یونان باستان در چند قرن پیش از میلاد درباره چگونگی تربیت و پرورش بدنی جوانان كورد می‌نویسد: «جوانان ایرانی را چنان تربیت می‌كنند كه در سرما و گرما و بارندگی تاب و توان داشته،‌ ورزیده باشند. اینها را كردك (kardak) گویند.
رشید یاسمی هم می‌نویسد: «در حصول پیشرفت‌های دولت ایران در زمان مادها در فتح نینوا و در زمان هخامنشیان در غلبه بر یونان و در دوران اشكانیان و ساسانیان در دفع رومیان و در بعد از اسلام در جلوگیری از مهاجمان و هزاران موقع سخت دیگر بعد از آن، افواج كردان را در صف مقدم سپاه ایران می‌بینیم كه برای حفظ استقلال ایران می‌جنگند.

تفاوت‌های آشكار فرهنگی نژادی كوردها با ترك‌های عثمانی در طول سال‌ها موجب ممنوعیت كاربرد نام «كورد» و مجازات زندان برای مردمی بود كه از این نام استفاده می‌كردند و این فشارهای فرهنگی تا آنجا گسترش یافته بود كه كوردها از بزرگداشت رسمی سنت آبا اجدادی ایرانی نوروز و چهارشنبه‌سوری تا این اواخر محروم بودند، ترك‌های عثمانی هیچ‌گاه كوردها را با این نام باشكوه نمی‌خواندند بلكه به آنها «ترك‌های كوهستانی»!! می‌گفتند و سخن گفتن به زبان زیبای كوردی در تركیه به صورت رسمی ممنوع بود، گو این‌كه فشارهای بین‌المللی سبب شده كه به تازگی بخشی از این سختگیری‌ها كاهش یابد، از سوی دیگر سختگیری بی حد سران عرب بعث عراق در طول دهه‌ها ظلم و جور بر كوردهای عراق بر كسی پوشیده نیست كه نقطه اوج آن كشتار پنج هزار زن و مرد و كودك و پیر در حلبچه به دست رژیم نژادپرست عراق و نیز 180 هزار مفقودالاثر كورد در قیام دهه 1990 بوده است

در پایان باید گفت كوردها به عنوان نسل غیور و فرزند خلف كاوه آهنگر كه ایرانیان را از ستم ضحاك ستمگر رها ساخت و درفش ملی ایران زمین را به دست فریدون داد، هیچ‌گاه احساس بیگانگی با دیگر ایرانیان نداشته‌اند و اشتراكات كهن نژادی، آیینی، فرهنگی، زبانی و... و افتخاراتی همچون كتیبه بیستون و طاق بستان و غیره نمادهای مشترك كوردها و دیگر ایرانیان به شمار می‌روند كه این پیوند تاریخی را استوارتر ساخته‌اند

 

پیشینه مقاومت كوردها در برابر اشغالگران بیگانه

كوردها همچون دیگر ایرانیان از اعتقادات اصیلی همچون احترام به پاكیزگی آب، خاك و آتش برخوردار بوده‌اند كه هم‌اكنون نیز بسیاری از رسوم كهن خود را همچون جشن‌های نوروز و چهارشنبه‌سوری با شكوه منحصر به فرد در مناطق كوردنشین پاس داشته می‌شود. كوردها از دوران باستان به كیش یكتاپرستی زرتشتی اعتقاد داشته‌اند كه بعدها به دین اسلام تغییر یافته است. در پوست پاره‌ای كه چند سال پیش در سلیمانیه به دست آمده، سوگنامه‌ای به زبان كوردی مربوط به چهارده قرن پیش به دست آمده كه ترجمه بخشی از آن عبارت است از: «معبدها ویران شد، آتش‌ها خاموش، بزرگ بزرگان خود را نهان كرد، زنان و دختران به اسیری رفتند، دلیران در خون غلتیدند... » كوردهای سرزمین عثمانی همواره با ظلم بی حد ترك‌ها روبه‌رو بوده اند به گونه‌ای كه با اعتراف صریح مورخان ترك، عثمانی‌ها بیش از چهل هزار نفر از كوردهای تكلو را به قتل رساندند. رویارویی كوردها علیه مظالم عثمانی از آغاز جدایی این سرزمین‌ها از ایران آغاز شد و نزدیك به ده جنگ بین آنها به وقوع پیوست. خاطرات نوری پاشاف، ژنرال كورد عثمانی كه برای رهایی كردها از یوغ ترك‌ها قیام خود را در كوه‌های آرارات و شرق تركیه آغاز كرد و قیام نافرجام او به پناهنده شدن او به سرزمین مادری، ایران انجامید ، قابل تأمل است آنجا كه گفته است: «سلحشوران كورد گویی شیران نبرد رستم و اسفندیار، با خون ایرانی خود جهت حفظ هویت نژادی و فرهنگی كهن آریایی خود در برابر دشمنان مسلح عثمانی به مقاومت برخاستند و نبردهای دلیرانه و سهمگینی را انجام دادند.

علاوه بر كوردهای تركیه، كوردهای عراق هم جهت احقاق حقوق پایمال‌شده خود قیام‌های دامنه‌داری را تدارك دیدند كه قیام شیخ محمود حفیددر سال‌های 1325 تا 1939 از مهم‌ترین آنها بوده است. این نبرد با نیروهای انگلیسی و اعراب عراقی در نهایت به شكست انجامید و شیخ محمود حفید هم به ایران پناهنده شد. نبردهای شیخ احمد بارزانی نیز از سال‌های 1933 و 1934 در كوردستان عراق آغاز شد كه بعدها توسط برادرش ملامصطفی بارزانی ادامه یافت. در نبردهایی كه بین كوردها و ارتش عراق در طول سال‌های 1943، 1945، 1946 و 1947 درگرفت، ضربات سختی به رژیم عراق وارد آمد ولی اوج این درگیری‌ها در سال‌های 1956 تا 1971 بود كه قیام كوردها علیه حاكمان خونخوار بعث عراق، به اوج خود رسید. سرانجام این قیام نافرجام نیز با پناهنده شدن ملامصطفی بارزانی به ایران پایان یافت. جمله‌ای مشهور از ملامصطفی به یادگار مانده كه هنوز در اذهان زنده است و آن این‌كه «هرجا كرد است، آنجا ایران است.»

درباره وبلاگ

sardasht1@yahoo.com
مدیر وبلاگ : زانیار

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان

----------

برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

---------- Online User ----------------------------------------------------------------